Het Sanquin team op werkbezoek bij Sanquin

Sanquin: bloed is leven

Op donderdag 31 maart was de dag dat we met het Sanquin Team op bezoek mochten bij Sanquin. We zijn bezig met het intranet en de website voor Sanquin en tijdens onze scrum retro’s kwam vaak naar voren dat we graag eens bij Sanquin in de keuken wilden kijken. Voor wie doen we het en hoe zit het bedrijf in elkaar?

Een bedrijfsuitje is altijd een groot feest binnen theFactor.e en na plannen en overleggen konden we bijna met alle mensen uit het team richting Sanquin.
Na 3x verkeerd rijden omdat een bepaalde TomTom niet meer zo up to date is en er discussies ontstonden de snelste route was kwamen we aan bij Sanquin. Dit hoort natuurlijk bij de voorpret van een bedrijfsuitje.

Wat meteen opvalt is het prikkeldraad dat rond het pand is gespannen. Wat gaan we daar aantreffen? Mijn nieuwsgierigheid werd er wel door geprikkeld. Waarom prikkeldraad? Moeten ze iets binnen houden? Of juist iets buiten houden? Er ging van alles door mijn hoofd.

Na het inschrijven werden we hartelijk ontvangen door Tjip (product owner van Sanquin). Hij begeleide ons naar een kamer op de allerhoogste verdieping. We voelde ons behoorlijk speciaal, want het was de kamer van het raad van bestuur. Robert Heckert (manager communications) ons op te wachten met koffie en duidelijk verhaal over het proces en de waarden van Sanquin.

Het pand is trouwens goed versiert met verschillende uitingsvormen van kunst iets dat ik zeer waardeer als kunstzinnig persoon.

Na de inleiding begon de rondleiding door het gebouw. We moesten ons eerst omkleden als doktoren met mooie witte jassen. We kregen te horen en te zien hoe het proces van begin tot eind werktt.

Sanquin kennen de meeste mensen als een bloedbank maar zij maken daarnaast natuurlijke producten voor anderen op basis van bloed. Bij de eerste stop mochten we gelijk rond kijken. Overal om mij heen hingen bloedzakken en naalden. Nu vroeg ik me af waarom ik mee gegaan was met deze rondleiding, ik kan helemaal niet tegen bloed en naalden. Terwijl Robert een praatje hield over het proces begon ik maar aandachtig de vloer te bekijken (prachtig was die). Alles om maar niet om mij heen te hoeven kijken.

Tjip stelde me op mijn gerust met de woorden dat ik niet de eerste zou zijn die onderuit is gegaan. Gelukkig is dit niet gebeurd: ik kon op mijn voeten blijven staan.

Na deze bloederige onderdeel van de rondleiding kwamen we aan bij het Plasma gedeelte en kon ik weer om mij heen kijken.

Fascinerend was het om te zien hoe je vanuit een natuur product, het bloed, zoiets moois kan maken om anderen weer te helpen.

Mannen in een soort maanpakken die heel voorzichtigmet het natuurlijk product omgaan om vanuit het basisproduct zoiets moois te halen voor anderen.

Gaaf om te weten dat ook al maak je iets statisch zoals een intranet of website je toch een klein onderdeel mag zijn in het groter proces.

Daar doe je het voor.